به نگاهت سوگند،
که نبودم من از آن طایفه مدعیان
و نه از مردم صد رنگ،
که در تابش یک فرصت خوب،
رنگ دیگر گیرند.
سارقانی که به یک لاف خریدار تو اند.
من نبودم پی یک منطق سخت
یا دلیلی محکم.
در هیاهوی بلند برهان،
بر سر یک اثبات،
من به یک خط فرود آمده از نور،
به یک منطق روشن که طراوت دارد
و به یک صفحه پر از آینه ها دل دادم.
بگذارید بگویند همه
که فلانی ساده است

امروز

جیب پاره ی من

امید انگشتان لاغر توست

سرخاب گونه ی من

تقلید لب های کبود تو

التماس تو

آهنگ رقص اسکناسی آبی است

چند اسکاچ ازت بخرم

من تو می شوم

تو من

می رویم با هم ساندویچ می خوریم

حسابی سیر که شدیم

تو سرت را بر بازوی من بگذار

من روی شانه ی تو

فردا

من دوره می گردم

تا تو آسمان متر کنی